优范网 诗词网 一萼红 题背面侍女画

一萼红 题背面侍女画

晚凉天。 尚未疏团扇,纤手弄冰纨。 香汗微收,松鬘不整,久坐还听鸣蝉。 淡霞晕红酥臂玉,似罢浴、初试荡罗便。 细数苔纹,暗熏花气,尽意留连。 借问谁家庭院,但芭蕉三两,不见阑干。 莫是蓝桥,休疑姑射,云路别下婵娟。 甚背面、娇羞体态,也轻移、环佩在人间。 画笔端相片时,幽愫难传。

译文

夜晚微凉,天气逐渐转热。尚未丢弃团扇,女子纤手轻摇冰纨扇。香汗微微收干,松散的头发没有梳理整齐,久坐后仍然能够听到鸣蝉的声音。淡霞映照着红酥的手臂如玉一般光洁,就像沐浴后初次试穿罗衣的样子。女子仔细数着苔藓上的纹路,在花香中沉浸流连。她问这院子是哪家的,只见稀稀落落的几株芭蕉树,却没有看见阑干。不会是传说中的仙境吧?不要怀疑她是仙子从天上下凡而来。从背后看去,体态娇柔羞怯,走路时环佩发出美妙的声音就在人间。这幅画作里她的表情虽然幽静深愫难以表达出来,但她就仿佛在面前一样活灵活现。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版