优范网 诗词网 晋王大令保母帖

晋王大令保母帖

脱落黄祊帖,按辞大令书。 稍作兰亭面,七美谅非虚。 或讶缺勿毁,或疑集悲夫。 考真固云癖,订伪亦以愚。 第观竁中藏,清玩唯研壶。 晋人擅风流,宜与后世殊。 所惜尚言数,卜年八百馀。 贞石久且泐,双松当几枯。 片磗曷未化,逮兹厄耕锄。 方其内幽镌,要以托荒墟。 孰知坐此故,反能误意如。 传世岂所幸,况遭孽韩污。 辨端更为累,但资文字娱。 陶土或若此,何为殉玉鱼。

译文

下面是这段文言文的解释:

轻轻揭去黄土的尘封,认真辨认祭孔的策书。稍稍拂去兰亭的面尘,七件墨宝确实并非虚传。有人惊讶于它的完好无损不曾毁损,有人怀疑文集是集悲的作品。考证真伪固然可以说是癖好,订伪之作也算是愚蠢。只看其中深藏不露的,只有清玩的砚壶。晋人擅长风流韵事,自然与后世不同。可惜的是传世之作尚有许多,但能够留存八百年的很少。坚实的石碑长久都会磨灭,移植的双松恐怕也会渐渐枯萎。碎碣烂石还未完全风化,遭受锄头耕犁的毁坏却是祸患。在那幽僻的古墓内雕刻文字时,虽荒芜偏僻但却足寄深情。只是没有想到因这样做,反而误导了理解的方向。流传后世岂是幸运的事,更何况遭遇韩污的冤屈。分辨其端倪反而成为累赘,只是以文字自娱自乐罢了。陶土制作的器物尚且如此,为何还要殉葬以玉鱼呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版