优范网 古籍史书 坐花志果

《坐花志果》音释坐花志果序

作者:汪道鼎

坐花志果一书,罗列果报,劝惩并著,诚善本也。然向无音注,阅者憾焉。余欲注之,而病以陋。意者天下之大,当有同志,姑以俟之可乎?岁戊寅,余馆申江,会同客诸君,醵资谋镌善书。中有一册,即向所欲注之坐花志果也。先是梦芗胡君亦馆于此,攻课之暇,举是书而音释之。朝而考,夕而稽,两阅寒暑而功以竣,其心亦良苦矣。且不欲名之彰,而托以鹫峰樵者,其志尤足多矣。由是观之,古今来之善量,不犹在人寰耶。胡君之心,不敢谓即余之心。然胡君好善之心,适合乎余向者有志未逮之心,不可谓不幸矣。今胡军遽归道山,不获见是书之成,良可惜也。至其考核之精详,训诂之真切,有目者所共赏,又何赘言。

  光绪戊寅季春上浣泉唐问竹主人识于春申旅次

  

  坐花志果一书,仁和汪君,以盲左之轶才,记咸道之实事。皆举平时之耳濡目染者描绘尽致。形景宛然,岂拘拘为劝善作哉。而颠末所详,卒使为善则昌,为恶则亡之理,昭然不爽毫末。彼观是书者,始以为异,而欣然悦,继以为真而惕然惧。其扶持世道,感化人心,盖有旋转于无形范围而不过者矣。夫古今来圣经贤传,以暨惩劝诸书,积椟盈箱,不可胜计。然皆法言庄论,痛切直陈,非不足深人悚惧。乃积久玩生,或以拘远目之,或以陈腐弃之,率皆置之高阁,而不一观。盖操之愈切,则苦之愈多;督之愈严,则背之愈甚。独是书标新领异人既乐于传观,而报应昭彰,能使人发固有之天良。而截本无之人欲。其潜移默化之功,不可殚述。而主文谲谏,汪君之操术诚工,而用心亦良苦矣。同人等咸以是书之关乎世道人心者大,故急付手民,俾传诸久远云。

  光绪十五年岁次己丑腊月中浣同人谨识
目录 凡例
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版