优范网 古籍史书 坐花志果

《坐花志果》序

作者:汪道鼎

坐花志果一书,吾友汪君调生之所作也。调生浙西名士,随宦江左,屡佐剧幕,誉满艺林。取平日濡染之所及,笔之于书。不知调生者,怖其闻见之广,谓足资谈谐,供噱;其知者则曰:“是调生救世苦心而以笔代舌。虽觉梦之晨钟,迷津之宝筏,无以逾此。”小说九百,始自虞初。汉魏以降,喜作浮夸艳异之词,造端指事,卮言日出。浮休干馔,浅而不经。齐谐诺,诞而无当。纵裒然成帙,无补世教。宋人则详于国故朝章,及前言往行,史家往往取衷焉。本朝竞尚蒲留仙志异一书,其用笔彷迁固,极才人之能事,所纪半属鬼狐,余亦杂以游戏,识者不无遗憾。干隆间河间纪文达公,抱宏通淹雅之才,撰录四库全书提要。以直余晷,成滦阳消夏录、如是我闻、槐西杂志诸书,一时风行海内。其大旨以考据辩论之作,即甚精核。非好学深思者,鲜克心知其意。惟稗官小说,自士林以迄农贾,无不雅意浏览,津津乐道。故寓劝惩于笔墨之中,其书易行,其言亦易入。所谓觉梦晨钟、迷津宝筏,惟文达足以当之。今调生雅负隽才,思以科名自奋而屡踬槐黄,辄成康了。不得已入资为簿尉。衙官屈宋,古今同慨。此书叙事简雅,论断不苟。且实事求是,博访再三,无臆造之言,雷同之说。其足媲文达与否,诚不敢知。要其救世苦心,吾于调生益信之矣。调生近客吾邑,过从较密,结契尤深。承命校订,遂不惭陋而序之云。  咸丰岁次丁巳夏四月下浣丹阳荆履吉拜叙
目录 音释坐花志果序
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版