优范网 诗词网 古诗词考题 冬天古诗分享

冬天古诗分享

冬天古诗分享

  冬天是一个美丽的季节,大家积累了多少关于冬天的诗句呢?以下是小编精心准备的冬天古诗分享,大家可以参考以下内容哦!

  终南望余雪

  唐代诗人:祖咏

  终南阴岭秀,积雪浮云端。

  林表明霁色,城中增暮寒。

  青松

  现代诗人:陈毅

  大雪压青松,青松挺且直。

  要知松高洁,待到雪化时。

  和张仆射塞下曲·其三

  唐代诗人:卢纶

  月黑雁飞高,单于夜遁逃。

  欲将轻骑逐,大雪满弓刀。

  夜上受降城闻笛

  唐代诗人:李益

  回乐峰前沙似雪,受降城外月如霜。(回乐峰 一作:回乐烽)

  不知何处吹芦管,一夜征人尽望乡。

  雪梅·其二

  宋代诗人:卢梅坡

  有梅无雪不精神,有雪无诗俗了人。

  日暮诗成天又雪,与梅并作十分春。

  观猎

  唐代诗人:王维

  风劲角弓鸣,将军猎渭城。

  草枯鹰眼疾,雪尽马蹄轻。

  忽过新丰市,还归细柳营。

  回看射雕处,千里暮云平。

  夜雪

  唐代诗人:白居易

  已讶衾枕冷,复见窗户明。

  夜深知雪重,时闻折竹声。

  译文

  夜卧枕被如冰,不由让我很惊讶,又看见窗户被白雪泛出的光照亮。

  夜深的时候就知道雪下得很大,是因为不时地能听到雪把竹枝压折的声音。

  注释

  ⑴讶:惊讶。 衾(qīn)枕:被子和枕头。

  ⑵折竹声:指大雪压折竹子的声响。

  逢雪宿芙蓉山主人

  唐代诗人:刘长卿

  日暮苍山远,天寒白屋贫。

  柴门闻犬吠,风雪夜归人。

  邯郸冬至夜思家

  唐代诗人:白居易

  邯郸驿里逢冬至,抱膝灯前影伴身。

  想得家中夜深坐,还应说着远行人。

  译文

  我住在邯郸客栈的.时候已经是冬至佳节。晚上,我抱着双脚坐在灯前,只有影子与我相伴。

  我相信,家中的家人今天会相聚到深夜,还应该谈论着我这个游子。

  注释

  ⑴邯郸(Hándān):地名,今河北省邯郸市。冬至:农历二十四节气之一。在十二月下旬,这天白天最短,夜晚最长。古代冬至有全家团聚的习俗。

  ⑵驿:驿站,古代的传递公文,转运官物或出差官员途中的歇息的地方。

  ⑶抱膝:以手抱膝而坐,有所思貌。影伴身:影子与其相伴。

  ⑷夜深:犹深夜。

  ⑸远行人:离家在外的人,这里指作者自己。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp