优范网 诗词网 古诗词考题 《故人寄茶》的全诗翻译赏析

《故人寄茶》的全诗翻译赏析

《故人寄茶》的全诗翻译赏析

  故人寄茶

  (曹邺唐)

  剑外九华英,缄题下玉京。

  开时微月上,碾处乱泉声。

  半夜招僧至,孤吟对月烹。

  碧沉霞脚碎,香泛乳花轻。

  六腑睡神去,数朝诗思清。

  月余不敢费,留伴肘书行。

  作者简介:

  曹邺,字邺之,生卒年不详,桂州阳朔县人。晚唐重要诗人,以五言古诗著称。在京城应考十年,九次落第,最后由于其《四怨三愁五情诗》为中书舍人韦悫赏识,荐于礼部侍郎裴休,终于大中四年(公元 850年)进士及第,时年约四十。死后葬于桂林。《全唐诗》收其诗作二卷。唐朝是中国封建社会历史上一个鼎盛的时代,无论是经济还是文化都相当繁荣。茶文化在这一时期则有很大的发展,诗歌也进入了一个历史发展的黄金时代。茶能引发诗人的.才思,因而备受诗人青睐。茶、诗相互促进,珠联璧合,相得益彰。作者这首诗词不仅反映了唐代的茶文化,更突出了作者对友人的感激与怀念,对友情的珍视。

  赏析:

  《故人寄茶》是唐朝著名文学家曹邺的代表作品之一,收录于《全唐诗》,属于五言古体诗。作者由于朋友寄的“九华英”珍贵无比,邀僧人一同品茶、赏月吟诗。诗句意境高雅清新,透射作者好茶,惜故,乐众的高雅情操。

  友人从剑外(剑阁以南的蜀中地区)寄来的名茶“九华英”,随着书信抵达玉京,来到作者手上。打开的时候月牙初上,碾茶声听起来似乱泉跃动。不忍独享,夜半时分邀得僧友共品赏。亲自烹茶,对月吟诗。煎好的茶汤,末沉华浮,香气飘溢。看着碧绿的茶叶慢慢地沉到碗底,泛起一阵乳花和清香,喝到口里,精神一下焕发起来。饮后诗思就如泉涌发,几天都收不住。剩余的茶饼更加珍惜,只有肘书的时候才舍得取用。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp