优范网 诗词网 题王逸老书饮中八仙歌

题王逸老书饮中八仙歌

前朝书法孰为盛,苏黄米蔡得其正。 法度难以晋魏论,气象可与欧虞并。 宣和金书类臣稷,筋骨通神工瘦硬。 大江南来万几暇,翰墨留神纵天性。 驱驰羲献走颜柳,神游八法轻万乘。 昭回云翰飞龙章,斡旋天机挥斗柄。 长枪大剑竟何用,恢复有志还未定。 太平遗老羔羊翁,草书时时发清兴。 天资自可凌汗漫,笔力犹能造遒劲。 年来神品不可得,醉素张颠夸草圣。 残篇断简付覆缶,玉轴牙签同弃甑。 摩娑故纸叹凋落,老眼昏花犹可认。 案头我正理蠹鱼,晴日好风窗几净。

译文

问起前朝谁的书法最为兴盛,那要数苏轼、黄庭坚、米芾和蔡襄等人得其正脉传承。他们的书法难以用晋、魏的法度来评论,但气象宏大可与欧阳询和虞世南相提并论。宣和年间金朝的书作臣稷类似,其书法瘦硬有神韵。大江南北的万几暇时间,翰墨之间尽显灵性纵情挥洒。他们驰骋于羲献、颜真卿和柳公权的书法之间,神游于八法之中超越万乘之尊。如昭回云翰的飞龙篇章,挥动天机如同操纵斗柄。那些长枪大剑竟有何用?恢复之志尚未确定。太平遗老羔羊翁时常抒发草书的清兴。他的天资可超越平庸,笔力依旧刚劲有力。近年来神品难得一见,只有张旭和怀素的草书堪称草圣。那些残篇断简都被丢弃在覆缶之中,玉轴牙签一同舍弃不用。抚摸旧纸感叹其凋零衰败,即使老眼昏花也能辨认一二。此时我正整理着案头的蠹鱼文字,窗外晴空万里风和日丽窗几净。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版