优范网 诗词网 晚宿净名寺步铁障城认一线天

晚宿净名寺步铁障城认一线天

游山惜寸阴,得暇即寻讨。 步入铁障城,城高天渐小。 打头洒珠玑,湿我缣单衣。 似雨恰非雨,蒙蒙山溜飞。 诸洞空中悬,道是猿猴宅。 颇有高人风,呼之不肯出。 踏湿两芒鞋,流连那肯回。 一线天未过,一线月又来。

译文

游览山间时珍惜光阴,一有空闲就探寻名山大川。进入铁障城,城墙高耸入云,天变得格外狭小。水从高处洒落像珍珠一样晶莹,打湿了我的衣裳。这像是雨又不是雨,蒙蒙细雨在山间溪流中流淌。许多洞穴悬空而建,好像是猿猴的住宅。我颇有高人的风度,呼唤猿猴但不肯出来。踏着湿漉漉的鞋子,我流连忘返,怎么肯回去呢?还没穿过一线天,一线明月又照了过来。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版