优范网 诗词网 望荆山诗

望荆山诗

奉义至江汉,始知楚塞长。 南关绕桐柏,西岳出鲁阳。 寒郊无留影,秋日悬清光。 悲风挠重林,云霞肃川涨。 岁晏君如何,零泪沾衣裳。 玉柱空掩露,金樽坐含霜。 一闻苦寒奏,再使艳歌伤。

译文

奉义前行来到江汉地区,才了解到楚地山川的辽阔绵长。从南面跨过桐柏山支脉,向西可遥望见鲁阳关的山势走向。寒冷的气候笼罩郊野不见飞鸟影子,秋天的太阳发出清冷的光亮。凄厉的寒风搅动着茂密的树林,云起日落之间可见山川气魄肃穆磅礴气势空长。在这年末如何得以立足之地?想念子女只能让他们泪沾衣裳。琴瑟上凝满水珠如珍珠般掩映露水,酒杯上倒映着寒霜的亮光。一听到凄苦的弹奏之声,更使人心酸悲伤泪流不止。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版