优范网 诗词网 刻清远道士诗因而继作

刻清远道士诗因而继作

不到东西寺,于今五十春。 朅来从旧赏,林壑宛相亲。 吴子多藏日,秦王厌胜辰。 剑池穿万仞,盘石坐千人。 金气腾为虎,琴台化若神。 登坛仰生一,舍宅叹珣珉。 中岭分双树,回峦绝四邻。 窥临江海接,崇饰四时新。 客有神仙者,于兹雅丽陈。 名高清远峡,文聚斗牛津。 迹异心宁间,声同质岂均。 悠然千载后,知我揖光尘。

译文

译文:在东西寺风光还不出名时来到寺中游玩至今已经有五十多年春。近期我带着过去喜爱的情趣又来此地游览,觉得林木山谷显得更加亲切。吴公子巧藏珍宝的日子,秦王笃信厌胜之术的正朝。剑池深邃直穿九重云霄,盘石广大可坐千余人。龙虎二气腾飞交汇之势犹如刚被撕裂的山势,水池琴弹奏起好像传说的古神幽姿浮于其间。登上香炉坛去摸石上天然形成的小字时心生感慨吴地也因为有水而增加秀色更加亲近;感叹神僧舍宅兴建寺庙之举(泛指历史上的重大事情)在此进行过的品石观赏让人觉得很精美,难得赏一次。(你诗中的这两句描述好象很有历史渊源。)寺中古树高大茂密像长出来的两片伞盖覆盖山林从中阻碍了我们的视线因而感觉到其他外界皆绝了与此山并无接界了(说的虽然是外界与它相隔绝看不到但它真正秀美景色岂是你仅凭看外表能想象的到的呢?)让人站在远处看去其周围的景色浑然天成整体开阔苍茫的自然之景让人觉得这个景致不止是当地的景连着广阔江海还能根据四季的更替产生新的视觉体验或美景升级之感。来此游玩的客人们仿佛是神仙下凡来此展现自己的风雅与艳丽。(修饰之下它们就如同美人香艳的眉眼呈现一一种优美极致的意境吸引神仙也会向往)。人从险恶之中陡然而生一种高远旷达之感,文章汇聚于此地如同斗星灿烂闪耀在银河之中。人的踪迹不同内心安宁怎会没有间隔之分呢?声音虽相同但其品质怎会一样呢?悠远长久的岁月之后还会有谁知道我对它们真诚、外表饱含生机的印象还留有遗泽留存世间啊!(先不急求看物答一那里诸多无理的死扣错解之言我们先让其再沉积一阵子充分整合正误之后再来分析吧。)

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版