优范网 诗词网 客舍寓怀

客舍寓怀

洒洒滩声晚霁时,客亭风袖半披垂。 野云行止谁相待,明月襟怀只自知。 无伴偶吟溪上路,有花偷笑腊前枝。 牵情景物潜惆怅,忽似伤春远别离。

译文

水滩声轻轻洒下在傍晚雨止之时,走在亭中袖衫随风舞动一半披着半挂着。山中的浮云谁还会来来往往相约停留呢?只望见皎洁的月光停留在你的胸怀却不可了解你的心在想着些什么。孤独的走在小溪的路上一边欣赏周围的景色一边独自吟诗,看见花不由地暗暗发笑这朵花为什么在寒冬就开出枝头了。眼前凄清的景物都充满忧伤地隐含着惆怅之感,好似伤春之情要分别似的难以忍伤的流露出来。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版