优范网 诗词网 独鹤篇

独鹤篇

西山日没人独归,东江月明鹤孤飞。 秋风四起声切切,边心一听泪霏霏。 嵩岳灵泉摇玉羽,蓬丘仙雾下金衣。 自怜流落烦岁暮,唯有悲凉人事非。

译文

西山日落却没人独自回来,东江明月升起而鹤独自飞翔。秋风到处吹起凄切的声音,触动我边疆之心时眼泪纷纷落下。在灵泉般的嵩岳神游摇动羽扇,仙雾一样的蓬丘上下金光环绕。怜惜自己年纪大又遭遇事端在漂泊中衰落了,所有的美好回忆也都不复存在只剩下了凄凉。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版