优范网 诗词网 北邙篇

北邙篇

南桥昏晓人万万,北邙新故冢千千。 自为骄奢彼都邑,何图零落此山颠。 不知虚魄寻归路,但见僵尸委墓田。 青松乐饮无容色,白骨生苔有岁年。 地久青松摧为薪,天长白骨化为尘。 碧山明月徒自晓,黄居闇室不知晨。 汉家城郭帝王州,晋国衣冠车马流。 金谷青春珠绮舞,铜阶碧树玉人游。 云起清盈骄画阁,水堂明迥弄仙舟。 始忆断歌催一代,俄悲长夜历千秋。 秋枫至兮冬雪明,春两息兮夏云生。 墨池沙枯通草蔓,妆楼瓦尽向林倾。 古箧重书宜笔迹,路台鹤胃若弦声。 不信草经延暮齿,惟求青史列虚名。 呜呼哀哉洛阳道,相思相望蓬莱岛。 玉颜晖晖并是春,人发青青未尝老。 星帘卷兮月窗开,镜花摇兮山树回。 仙衣窈窕风吹去,雨盖霏微舞绕来。 与君携手三山顶,如何冥寞九泉台。

译文

以下是这段文言文的现代汉语翻译:

南桥从清晨到黄昏人来人往,北邙山新旧坟墓成千上万。你自己在都城过着骄奢的生活,怎么想到会流落到这荒山荒丘之间。找不到灵魂的归路,只能看见僵尸遍布在墓田。青松即使快乐也没有颜色,白骨上生出了苔藓,岁月一年又一年。时间长久青松被摧残成柴薪,岁月长久白骨最终化为灰尘。明月照在碧绿的群山自己明白,却不管人间那些处于暗室的凄冷悲惨。汉家城市中原本就是帝王所居,晋朝的车马与士人依旧往来频繁。金谷园中歌舞青春与珠光交织,铜雀台上玉树成荫仙人漫游。云雾环绕着精美的楼阁,水池倒映着华丽的舟船。一开始还忆起歌舞升平的盛世,很快便悲伤长夜经历千秋的沧桑变迁。从秋枫落叶到冬雪明亮,从春日萌芽到夏日云生。笔墨池中的墨色沙土已经枯竭并长出了杂草藤蔓,妆楼的瓦片已向树林倾斜崩塌。旧时的箱箧里藏着重写的书信笔迹依然清晰可辨,但仙鹤已在路旁因弦声起舞。我不相信草木可以经历时间的磨砺而延续至暮年,只希望在青史上留下些许虚名。可悲可叹啊洛阳道上的种种情景,思念的情感萦绕在蓬莱岛上。你的容颜依旧如春般熠熠生辉,黑发青青从未衰老。星空之下窗帘轻卷月窗敞开,镜中的花朵摇曳山间的树木相映生辉。仙人的衣裳随风飘动舞袖翻飞,我们曾经携手攀登三山之巅,为何现在却寂寞地在九泉之下长眠呢。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版