优范网 诗词网 沁园春 怀青万弟

沁园春 怀青万弟

过了重阳,雨雨风风,几时得休。 叹梦中情绪,无非怅望; 别来岁月,半是离忧。 鸡骨难支,羊肠不耐,何况飘零旅雁愁。 相思甚,正严城鼓角,落月凝眸。 寂寥最是今秋。 把敝簏残编日夜搜。 笑苍茫千古,儒冠可溺; 昂藏七尺,哙等堪羞。 壮志偏辜,豪情犹在,肯作骈枝与赘疣。 三更后,觉新词填罢,山鬼啾啾。

译文

过了重阳之后,风雨连绵不断,何时才能休止呢?梦中的情绪,无非是满怀的怅惘和感伤;离别后的岁月,一半是离愁别绪。瘦弱的身体难以支撑生活,再加上内心煎熬更觉得无法承受。何况我这漂泊无依的旅雁在艰难漂泊中还满心忧愁。极度思念的人啊,隔着漫漫路途遥遥相视,当残月西落之际仍默默含情凝眸。今秋对我来说最为寂寞,只能把破旧的书籍日夜搜寻。可笑啊千古悠悠茫茫世界,读书人竟沉溺于世俗功名;七尺身躯的男子汉啊,面对如此状况不禁感到羞愤。受到曲折的壮志依然在不言放弃地坚守,山鬼发出一声呼啸足以唤起心头潜伏已久的豪情激情烈火被再次点燃后必将冲破一切束缚与枷锁。在三更时分把新词填写完毕之后发出感叹一切努力都是为了那个深爱的人,听到山中传来鬼物的啾啾之声。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp