优范网 诗词网 满江红 自赠

满江红 自赠

如此头颅,叹半世、光阴何促。 忆当日、乍鸣雏凤,清声出谷。 壮志豪情都尽了,只馀愁病凭谁告。 念崚嶒、终日恁销磨,形如鹄。 嗟无及,幽怀独。 痛难已,柔肠曲。 看沧桑儿戏,宁殊蕉鹿。 万古千秋同此况,百年一日如相逐。 最难禁、血泪满胸中,无声哭。

译文

这样的头颅,感叹人生半世的时光何等的仓促短暂。 回忆当初,自己如刚出谷的黄莺,一举成名,有着无比的壮志豪情。但现如今都已然消失,只剩无穷的愁苦和病痛,向谁倾诉呢?思念过去坚韧高洁的品行和超凡脱俗的节操,如今却经受着消磨,形容枯槁。 后悔也来不及了,只能独自怀抱幽情,伤痛难以抑制,满怀愁苦在心头。人世间世事沧桑有如游戏一般虚幻无常,富贵利禄与人生一样虚幻易变,转瞬即逝。人生短暂百年,却像追逐相互的一天一天过去了那样长远的过程。最让我难以压抑的悲痛就是内心的悲痛鲜血眼泪流尽如同哭喊声直达苍穹无法控制一样。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp