优范网 诗词网 摸鱼儿 怀云崖陈乘车东甫,时游湘潭

摸鱼儿 怀云崖陈乘车东甫,时游湘潭

掩朱弦、住听金缕。 天涯同是羁旅。 多情记把香罗袖,残粉半粘荆树。 还信否。 便忍道、石台暗寂春无主。 分明间阻。 那睡鸭嘘云,翔鸳溜月,此际更休语。 人间世,谁识缄愁最苦。 轻帆重解烟雨。 而今翻笑周郎误。 挑剔寒缸寻谱。 游倦处。 果因甚、亭亭瘦影如前度。 无由寄与。 待谢却梅花,东风为我,吹梦过淮浦。

译文

轻掩朱弦之音,驻足静听《金缕曲》。 在遥远的天涯,我们都是羁旅之人。 多情的人总会记得那香罗衣袖,残留花粉粘于荆树枝上。 书信是否归还?即便沉默不语,石台也感到孤寂无春。 分明有所阻隔。看睡鸭在云雾中,飞翔的鸳鸯在月光下嬉戏,此时此刻更无需言语。 在这人世间,谁能明白沉默不语是最痛苦的。轻舟再次解开缆绳,驶入烟雨之中。如今反倒觉得周郎误解了。在寒夜中点亮油灯寻找乐谱。游子疲倦之处,若是消瘦的身影依然如从前一般矗立,这其中有何缘故?无法寄去相思之情。等到梅花凋谢之时,愿东风为我吹送梦境,越过淮浦。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版