优范网 诗词网 孟家蝉蝶

孟家蝉蝶

向卖花担上,落絮桥边,春思难禁。正暖日温风里,斗采遍香心。夜夜稳栖芳草,还处处、先亸春禽。满园林。梦觉南华,直到如今。 情深。记那人小扇、扑得归来,绣在罗襟。芳意赠谁,应费万线千针。谩道滕王画得,枉谢客、多少清吟。影沈沈。舞入梨花,何处相寻。

译文

春日思绪难以抑制,情愫在卖花人的担子、柳絮飘落的桥边滋生。在春日暖阳和煦的微风中,人们踏青采摘花朵,花香沁人心脾。芳草萋萋,春鸟啼鸣,夜夜栖息安稳。整个园林沉浸在春日的氛围中,从梦中醒来的南华如今仍在思念。

回忆起那把小扇子扑回罗衣襟的芳情往事,那个人影永远铭刻在心。不知用多少丝线才能绣出这样的情感赠予他人。即使是滕王画得再逼真,也只是枉费谢灵运的多少赞美诗篇。影子深沉时,舞动入梨花之中,何处才能再次寻觅到她的踪迹?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版