优范网 诗词网 兰陵王 · 赋胡伯雨别业

兰陵王 · 赋胡伯雨别业

此何夕。天水空明一碧。商量赋、如此江山,几个斜阳了今昔。荒台步晚色。沙鸟依稀曾识。啼鸧外,人远未归,江阔晴虹卧千尺。残碑藓痕积。记当日清游,夫君题墨。碧瑶仙去苍云隔。 飞一镜秋冷,列屏天远,鸡声人语半郊邑。寄情又江国。愁寂。怕闻笛。正怨苦溪猿,飞倦汀翼。阴阴翡翠迷津驿。慨世事尘化,吾心形役。清吟孤往,渺醉影,夜翠湿。

译文

这是什么晚上啊?河川天水,清晖透明如一色碧青的。这里山川之美正好应对美妙的词作,如同是已去了多少个夕阳的夕照相辉映。在荒废的亭台上漫步,夜色渐浓。沙滩上的鸟儿依稀可辨。在杜鹃啼鸣之外,人们远离尘世,面对广阔的江河和晴空彩虹,犹如卧于千尺之上。残碑上苔藓斑驳,记载着昔日游玩的情景,那时夫君题墨犹存。碧瑶仙子已去,苍云相隔。 秋夜的寒意如镜飞临大地,远处的天空如屏风般排列天际,鸡鸣之声与人们的声音交织在城郊之地。他把自己的情感寄托在江国之中,但内心充满了忧愁与寂寞。他害怕听到笛声,那声音似乎让溪猿感到痛苦抱怨,他就像倦飞的水鸟停留在浅滩上。绿树丛生,令人迷失方向,渡口驿站隐于其中。感叹世事如梦如幻,人生如奔波不息,失去了自主的权利。然而独坐自吟仍保有那一丝闲适自在的影子只能在夜深之时偷偷赏玩夜色翠意而感到内心微湿之意了。

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版