优范网 诗词网 绮寮怨和儿韵

绮寮怨和儿韵

忽忽东风又老,冷云吹晚阴。疏帘下、茶鼎孤烟,断桥外、梅豆千林。 江南庾郎憔悴,睡未醒、病酒愁怎禁。倚阑干、一扇凉风,看平地、落花如雪深。 千曲囊中古琴。平泉金谷,不堪旧事重寻。当日登临。 都化作、梦销沉。元龙丘坟无恙,谁唤起,共论心。哀歌怨吟。 问何似、啼鸟枝上音。

译文

东风渐渐变得强劲,寒冷的乌云又在黄昏带来雨意。在低矮建筑的屋檐下独自品着苦茶,烟云孤渺寥落。跨越干涸溪流的断桥边长着大片的梅树,看落花纷纷犹如白色的雪花触地情更浓。当年曾经扼腕感叹过的昔日风流的江南才子如今也变得消沉憔悴了,难以消解酒后的愁病,便强倚着栏杆以驱睡意。一把扇子拂不去的却是这深秋带来的寒意。身处深谷之中的古琴已沉寂千年,过去那繁华的游园如今早已破败不堪,往日的一切已不复存在。曾经把酒临风,诗酒谈心的情景已变成了让人哀伤忧愁的梦影,此刻只能靠倾听树枝上鸟儿悲啼的哀鸣寄托内心之情了。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp