优范网 诗词网 满江红 · 风前断笛平韵

满江红 · 风前断笛平韵

愁满关山,又吹得、芦花雪深。西楼外、天低水涌,龙挟秋吟。回首人间无此曲,数峰江上落馀音。似断云、飞絮两悠悠,何处寻。 江南路,晴又阴,声韵改,泪盈襟。自中郎去后,羽泛商沈。牛背斜阳添别恨,鸾胶秋月续琴心。待醉骑、黄鹤度苍寒,霜满林。

译文

满关山的愁绪,芦花被风吹得如雪花纷飞。西楼外,天空低垂,江水汹涌,仿佛龙在吟唱秋天的哀歌。回首人间,无此乐曲,江上数峰落下余音。如断云、飞絮悠悠飘荡,何处寻找。

江南的路,时而晴朗时而阴郁,声音和节奏改变,泪湿衣襟。自从中郎离开后,商音沉寂如羽毛漂浮。牛背上的斜阳增添了离别的悲伤,琴心中的秋月如鸾胶粘合。等待醉酒骑乘黄鹤,度过苍寒的霜林。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版