优范网 诗词网 霓裳中序第一 · 春晚旅寓

霓裳中序第一 · 春晚旅寓

园林罢组织。树树东风翠云滴。草满旧家行迹。时听得声声,晓莺如觅。愁红半湿。煞憔悴、墙根堪惜。可念我、飘零如此,一地送岑寂。 龟石。当年第一。也似老、人间风日。馀葩选甚颜色。羞撚江南,断肠词笔。留春浑未得。翻些入、啼鹃夜泣。清江晚,绿杨归思,隔岸数峰出。

译文

园林已停止修建,在春风中,树木苍翠欲滴,芳草遍地,依稀可见昔日行迹。耳边时时响起晓莺啭啼的啼鸣声,不禁感伤春天的到来令人怜爱而又感到悲凄无奈。周围春草萋萋,令人伤感凄恻,憔悴不堪。墙根处令人怜惜的芳草令人触目惊心。想想我现在漂泊无依的情景,令人愁闷无聊。往日美好风景与欢乐场景只能在此独自回味回味了。面对一块奇特的龟形巨石感叹昔日之第一风光盛景也似乎正在消逝。经历人世沧桑变化之迅疾难以预想就像乌龟与彩虹竞长难以再让人产生赞叹。芳草萎黄零落的样子中哪一株最令人怜爱呢?惭愧啊,自己的身世凄婉犹如江南落花流水一样,断肠之笔也难以描绘出断肠之情。想挽留住春天却未能如愿反而更加增添悲伤之情。这种悲伤之情在杜鹃的悲鸣声中愈发强烈,一直延续到深夜仍难以平静。晚上清江的景色愈发令人伤感,两岸的杨柳依依,隔江相望的山峰隐约可见。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版