优范网 诗词网 寄阎防

寄阎防

青冥南山口,君与缁锡邻。 深路入古寺,乱花随暮春。 纷纷对寂莫,往往落衣巾。 松色空照水,经声时有人。 晚心复南望,山远情独亲。 应以修往业,亦惟立此身。 深林度空夜,烟月资清真。 莫叹文明日,弥年徒隐沦。

译文

青色的烟雾环绕着南山的入口,你和僧人在锡杖相邻的地方交谈。古老的寺庙深路蜿蜒,乱花在暮春时节飘落。纷纷扬扬的谈话声打破寂静,常常沾湿你的衣巾。松树的影子倒映在水面上显得空旷宁静,诵经的余音缭绕时有时无似乎有人在身边。在黄昏时心中又一次朝南望去,山显得如此遥远而你更加亲近自然。你应继续过去的追求的事业,也只依靠自身的修养。在深深的林间度过空寂的夜晚,烟雾和月光使景色更真实。不要感叹明日无法持久,长时间的隐居只是为了更好的修行。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版