优范网 诗词网 高阳台 · 寄题荪壁山房

高阳台 · 寄题荪壁山房

石笋埋云,风篁啸晚,翠微高处幽居。缥简云签,人间一点尘无。绿深门户啼鹃外,看堆床、宝晋图书。尽萧闲,浴砚临池,滴露研朱。 旧时曾写桃花扇,弄霏香秀笔,春满西湖。松菊依然,柴桑自爱吾庐。冰弦玉柱风流在,更秋兰、香染衣裾。照窗明,小字珠玑,重见欧虞。

译文

石笋埋入云端,晚风吹动竹声,居住在翠绿的山林中幽静处。缥缈的书简如云签,人间一点尘俗都没有。绿荫掩映的门户中杜鹃啼鸣,看堆积如山的床榻上摆放着珍贵的图书。萧闲自在,沐浴砚池临池写字,露珠滴下研磨朱砂。旧时曾写桃花扇,用霏香秀笔描绘春天西湖的美景。松菊依旧存在,柴桑也喜欢自己的茅庐。琴瑟上的琴弦在风中依旧显得风度翩翩,秋兰的香气更增添了衣服的韵味。照明的窗户下,字迹如珠玉般珍贵,再次看到欧阳虞的书法。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版