优范网 诗词网 高阳台 · 落梅

高阳台 · 落梅

门掩香残,屏摇梦冷,珠钿糁缀芳尘。临水搴花,流来疑是行云。藓梢空挂凄凉月,想鹤归、犹怨黄昏。黯消凝。人老天涯,雁影沈沈。 断肠不在听横笛,在江皋解佩,翳玉飞琼。烟湿荒村,背春无限愁深。迎风点点飘寒粉,怅秋娘、燕袖啼痕。更关情。青子悬枝,绿树成阴。

译文

门掩春光,余香残留,屏风摇曳,梦境已冷。珍珠镶嵌的饰物散乱地散落在芳香的花丛中。在水边摘花,花流过来就像流动的云彩。凄凉月光挂在苔藓的树梢上,想必鹤回家也埋怨这黄昏的时间太长了。寂寞悲伤的凝望。漂泊的人老迈久在异乡漂泊,看到大雁也感觉沉郁忧愁。让人肝肠寸断的景物,不是听到横笛声,而是在江边解玉佩的分离之声,以及玉琼乱飞的情景。烟雾弥漫在荒村中,春天已逝,愁恨无穷。迎着寒风飘落着花粉,令人悲伤的是秋天的景色像美女衣袖上沾着泪珠。更牵动情怀的是青色的果实挂满树枝,绿树成荫的景象。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版