优范网 诗词网 绮寮怨宫人斜吊古

绮寮怨宫人斜吊古

绿野春浓停骑,暖风飘醉襟。渐触目、景物凄悲,花无语、曲径沈沈。 重檐缭垣静锁,丹青暗、断轴尘半侵。叹绛纱、玉臂封时,何期掩、夜泉流恨深。 已矣霜凋蕙心。兰昌旧事,云容好信难寻。伫立孤吟。 怕凤履、有遗音。今宵佩环奏月,知倦客、苦登临。惊飞翠禽。 松杉弄碎影、晴又阴。

译文

绿色的田野上春意盎然,我停下骑行,和煦的暖风使我心生醉意。眼前的景物逐渐变得凄凉悲伤,花儿默默无言,曲折的小路也显得深沉寂静。 重重屋檐和环绕的垣墙静静地封锁了一切,画栋雕梁上的丹青颜色暗淡,断开的壁画上积满尘埃。感叹绛纱和玉臂封存的时候,没想到会掩盖住深夜的泉流怨恨。 蕙草经霜已凋残,过往的美好记忆已不复存在。伫立独吟,心中的情感难以寻觅。 担心脚步声会留下回音。今天晚上,月亮照耀着环佩的声音,知道疲倦的游客仍在苦苦登高。翠鸟被惊飞。 松杉之间投射下破碎的影子,一会儿晴一会儿阴。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版