优范网 诗词网 满庭芳 · 饯春

满庭芳 · 饯春

新绿愁烟,残红妒雨,匆匆断送芳春。晓钟怕听,偏是易黄昏。吹到楝华风信,惊瞥眼、絮雪梨云。增惆怅,东郊祖饯,芳草也销魂。 痴心何处诉,薄浇杯酒,暗祝花神。倩杜鹃,枝上留住东君。莫使骊歌频唱,有多少、燕恼莺嗔。还凭籍,游丝一缕,系住斜曛。

译文

嫩绿的树叶带着如烟的哀愁,凋零的花朵因雨的嫉妒而凋谢,春光在匆忙中消逝。清晨的钟声让人心生恐惧,黄昏却来得特别快。风吹到楝树开花的时候,飘落的柳絮和雪花似的梨花令人触目惊心。增添了惆怅之情,在城东郊外送别时,芳草也显得如此悲伤。

我的深情痴心无处可以倾诉,只能浅浅地浇上杯酒,暗暗地祝愿花神。请求杜鹃花在枝头留住春天的脚步。不要让离别的歌声频繁响起,会有多少燕子恼怒、莺儿抱怨。还要依赖那细细的柳丝,用它轻轻系住斜阳,留住黄昏。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp