优范网 诗词网 湘春夜月题莲因室遗集

湘春夜月题莲因室遗集

近新霜,月风帘卷销魂。况是旅馆无聊,心事不堪论。知否天涯小住,笑浮踪无定,同是萍根。便商量慰籍,怎生遣得,昔梦前尘。 疏钟古寺,悲笳雉堞,凉月朱门。刻翠裁红,便琢就新词丽句,都是愁痕。悲秋病酒,更那堪、客里深春。这节序、恼人间没个君苗,拌掷笔砚全焚。

译文

近日下新霜,月光被风卷帘而入,令人魂消。况且身处旅馆,心中无聊,无法谈论心事。是否知道这是漂泊天涯的暂时栖息之所,孤萍游踪无定,自己笑看这浮云般的根。即使商量慰藉之事,又怎能派遣内心的苦闷和烦恼呢?过去和未来的梦都是令人悲伤的。寺庙里稀疏的钟声,城墙上的胡笳悲鸣,富贵人家的门前凄凉孤寂的月光。即便是雕刻画上的鲜艳色彩,创作出的新词丽句也都是哀愁的象征。病酒之中本就愁思百结,更何况客居他乡已值深秋时节。这时节使人烦恼的景致太多了,无法释怀苦闷情绪,于是笔墨全抛。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp