优范网 诗词网 琼林第一枝妆阁慰愁

琼林第一枝妆阁慰愁

蕉卷迎风,桐荫饰月,金炉一袅冉冉。画眉香黛初凝,握管锦毫浅染。春山何丽,同去把、镜儿细览。指纤纤、佳处轻描,那笔问卿无忝。 才少匹、银河夜犯,运偏乖、灞亭秋惨。谁知柳汁衣侵,自尔宫花冠罨。英华叫绝,直推倒、王卢班范。妾笑撚、月窟香枝,先代嫦娥无毯。

译文

这首词的意思是: 芭蕉在风中卷曲舞动,桐树的影子在月光下变得越来越大,屋内的金炉升起袅袅香烟。女子刚刚描好眉毛,画好黛眉,握着精致的毛笔,用浅色的锦缎轻轻染色。春天的景色多么美丽啊,于是大家一起去拿镜子仔细欣赏妆容。纤纤玉指轻轻描摹,看那笔法和姿态如何,问那女子是否无愧于心。才华出众如银河落九天,命运却不佳如灞桥离别时的秋景令人伤感。谁知那女子衣着染上了柳叶般的绿色,还特意戴上冠饰。她才华横溢,简直超越了前人王卢班范。她笑着捻着月宫的香枝,连嫦娥都自愧不如。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版