优范网 诗词网 春从天上来西堂旧感

春从天上来西堂旧感

冷落虚堂。恨闲庭桃李,也趁春光。敲月铜铺,飘灯珠箔,而今都是思量。幽砌苔痕自绿,帘空卷、尘满胡床。恁凄凉。算无多岁月,负了西窗。 堪伤。旧巢无迹,怕燕子重来,难认文梁。谁见当时,呢喃绣幕,窥人晚浴凝妆。忘了调冰雪藕,扶残醉、犹恋荷香。费回肠。再休寻那日,挑锦缃囊。

译文

空落孤寂的厅堂,闲庭里的桃树和李树也趁着春光争艳。敲打着月光的大门,透过灯光看到薄薄如纱的帘子,如今都是让人思量。台阶上长出绿色的苔藓,帘子空卷,榻上积满尘土。如此凄凉。计算着剩下的日子不多了,辜负了窗前的时光。令人伤感的是旧巢已无痕迹,怕燕子重新回来也无法辨认出曾经的巢穴。还有谁会想起,燕子曾进刺绣的帘子里,窥见人们晚上沐浴后梳妆的样子呢?忘记了冰雪消融时品尝莲藕的滋味,酒意微醺时仍依恋荷花的香气。让人牵肠挂肚。再不要寻找那些日子里的锦缎荷包。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版