优范网 诗词网 寿楼春 · 上海寄魏端夷

寿楼春 · 上海寄魏端夷

嗟春波何长。况天涯芳草,极目斜阳。日日离忧,憔悴独吟江乡。搴蕙茝,怀馨香。倚酒尊、高楼苍茫。只孔雀东南,浮云西北,脉脉永相望。 江南好,欢无央。任金笳玉管,触耳锵洋。但有哀时,涕泪满襟浪浪。思故国,伤年光。望海东、烽烟悲凉。听一概、军声萧条,万方空断肠。

译文

感叹春天的江水如此绵长,更何况在遥远的天边,芳草连天,纵目望去只有斜阳。每日都为离别而忧愁,独自一人吟咏,日渐憔悴。要采摘兰花与香草,胸怀美好的志向。倚着酒尊在高楼上凝望苍茫的天地。仅剩下东南方向有美丽的孔雀,西北方向有游荡的浮云,两地默默相互观望。 江南的风光美好,欢乐无边。任凭乐器奏出曲调悠扬。但有时也有哀怨的时代令人悲伤泪流不断。思念故乡,感叹时光流逝。遥望东海,烽烟显得悲凉。听那军中的声音萧条凄凉,令人心伤断肠。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版