优范网 诗词网 疏影 · 梅魂

疏影 · 梅魂

空庭寂寂。怅冰痕一缕,谁更描得。瘦影荒烟,冷雨前村,犹认旧时江驿。轻盈倘化梨云去,便剪纸、招来难觅。又依稀、浅水黄昏,唤起数声风笛。 仿佛亭亭倩女,夕阳移素影,一样清绝。月地蒙蒙,雪径沉沉,剩有啼禽消息。几生纵使重修到,已悟彻、者番空色。等甚时、购取名香,可奈土花寒碧。

译文

空旷的庭院寂静无声。看着冰痕淡淡,还有谁能够描绘出这景象呢?孤寂的身影,荒芜的烟雾,荒村中伴着冷雨,还能辨认出昔日熟悉的江边驿站。那轻盈的身影若化为梨花云离去,即便剪成纸影也难以寻觅。又仿佛看到黄昏时浅水边风景依稀,风笛声唤起记忆。

仿佛一位亭亭玉立的美丽女子,夕阳映照下移动着倩影,同样清丽绝伦。月色朦胧,雪路深深,只剩下啼鸣的禽鸟传递着消息。几经轮回才能再次修得重逢,已经领悟到了这一切都是空虚的幻象。何时能够购置珍稀的香料,无奈土地已长满青苔且变得寒冷。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp