优范网 诗词网 大江东去燕台归思

大江东去燕台归思

羁人情绪,似禽鱼、误入绦笼难出。极目乡关何处是,云树苍烟遥隔。不敢哀号,恐惊肠断,默默空凄恻。自家儿女,怎叫他个怜惜。 应叹两字功名,半生劳顿,堪笑还堪咄。离别伤心梦中相,聚后醒来悲泣。误我归期,欺他归约,各度如年日。君平频问,故国何日归得。

译文

游子心中的情绪就像是困在笼中的鸟和鱼,进入绦笼再难出去。极目远眺,家乡究竟在何方呢?只见树木云雾缭绕相隔遥远。不敢哀号,恐怕悲痛欲绝,默默无言自己悲伤。自己的儿女怎么怜惜得了自己的悲伤。 看到这两个字功名,半生的辛劳奔波空叹世事,让人又笑又怒。梦中相聚伤心离别,醒来悲伤泪流成河。耽误了我回来的日期,骗了他回来的约定,每个人的时间都不容易渡过。如果你平静地常问我,国家什么时候得以恢复我们都会回来啊?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp