优范网 诗词网 大江东去午日和韵

大江东去午日和韵

端阳重遇,可应是、辗转天高难越。炫日葵榴疑是泪,触景偏增呜咽。三载离乡,两经兵火,孤负芳时节。五丝续命,寸肠应被千结。 休问鼓吹谁家,龙标何处,风鹤成警怯。魂梦飞扬旁人须,讶道鬓斑形劣。渔父忘言,汨罗留恨,醉醒凭人说。伶仃儿女,有谁为我疼热。

译文

端午节再次遇到,却已是山高路远难以跨越重逢之难。烈日如火,向日葵上的露珠疑是泪滴,触目之景更增添心中呜咽之感。离别家乡三年,历经两次战乱,美好的节日都白白辜负了。生命如细丝般脆弱,心中郁结万千。 不要问哪家的鼓乐最为动听,也不要问哪里风景最美,风云变幻如同警戒解除后的恐惧感消散。我的魂魄已经飞到了遥远的地方,让别人惊叹我的鬓发已斑白、容颜已衰老。渔夫不再谈论旧事,只留下汨罗江的遗憾。是醉是醒都要靠别人来评说。这些孤苦伶仃的人,又有谁能真正体会到他们的心酸和艰辛呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp