优范网 诗词网 奉和张燕公早霁南楼

奉和张燕公早霁南楼

方曙跻南楼,凭轩肆遐瞩。 物华荡暄气,春景媚晴旭。 川霁湘山孤,林芳楚郊缛。 列岩重叠翠,远岸逶迤绿。 风帆摩天垠,鱼艇散弯曲。 鸿归鹤舞送,猿叫莺声续。 群动皆熙熙,噫予独羁束。 常钦才子意,忌鵩伤蜷局。 雅尚骚人文,怀沙何迫促。 未知二贤意,去矣从所欲。

译文

方曙登上了南楼,凭栏纵目远望。 自然景物驱散了寒气,春天的景色在晴朗的阳光下分外美好。 大川平展在眼前,湘山显得格外孤独;郊外的林木花香浓郁,茂密繁茂。 层叠的山峦呈翠绿色,蜿蜒的岸边荡漾着碧绿色的波浪。 帆船向着高空直飞,鱼艇在曲折的水道上散开。 大雁南归,鹤舞翩翩,猿猴鸣叫,莺歌悠扬。 所有生物都生机盎然,唯独我却被束缚。 我深深地钦佩那些才子的意趣,却因如鵩鸟蜷居一样有所顾忌而感到伤心。 我崇尚骚人的文采,但为何像屈原怀沙那样感到紧迫呢?不知道这两位贤人的心意究竟如何,如今我也随我心而去吧!

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版