优范网 诗词网 疏影 · 为张古樵赋

疏影 · 为张古樵赋

豆棚夕阳草舍。荫满地碎阴,庭户潇洒。屈指西风,一点幽香,占断短篱修架。新梢细补贫家屋,怯露重、几枝低亚。最愁人、款住秋声,坐对雨昏灯灺。 长记南山种罢。荷锄归、带月独酌檐下。好是新凉,密护吟蝉,不与霜林同谢。清斋护掣筠笼去,试小摘、冷烟盈把。扫苍苔、拂簟烹茶,呼取邻翁闲话。

译文

夕阳下,豆棚草舍,树荫洒满一地,院落显得如此清爽。面对秋风萧瑟,一点花香在篱笆和架子上轻轻飘散。新生的树枝细细地覆盖着贫家的房屋,因害怕露水太重,几枝低垂的树枝随风摇曳。最令人感到忧愁的是,秋声款款入耳,我坐在昏暗的灯光下,面对着渐渐燃尽的灯火。

我还记得在南山种完庄稼后,我扛着锄头回家,独自在月光下坐在屋檐下饮酒。此时正是新凉之际,蝉鸣依然清晰,与秋天的树林不同凋谢。我在清斋中护持着竹篮去采摘果蔬,试着轻轻摘下烟雾中的果蔬。打扫青苔,拂去竹席上的灰尘,烹茶自饮,再邀请邻居老人来聊天。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版