优范网 诗词网 高阳台 · 怀女

高阳台 · 怀女

静掩晶帘,斜依冰簟,听他雨雨风风。照壁书灯,宵深泪眼朦胧。吴头越尾扁舟发,却年年、几度匆匆。镇惺忪。远隔仙凡,欲见无从。 忆儿苦况言难尽,剩幼时遗物,怕检函封。凭遍篷窗,愁生山色溟蒙。此情何日方能慰,只除非、梦里寻踪。暂相逢。膝下承欢,聊解悲衷。

译文

静掩住晶莹的门帘,斜卧在如冰般凉簟,听那风雨声声。深夜中隔照壁的书灯映照得眼前一片朦胧。摇一叶扁舟,自吴地游至越地尾境出发,然而人生旅程却如此匆匆一年又一年。神智如醉如醒。与情人远隔,欲相见而无从。回忆儿子的苦况难以诉尽,只剩下幼时的遗物,不敢打开函封检视。凭遍整个船窗望去,只见山色朦胧令人愁生。此情此景何时才能令人欣慰?除非在梦中追寻儿子的踪迹才能得到片刻的相逢慰藉。在膝下承欢,姑且能消解一些悲愁。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版