优范网 诗词网 台城路蟋蟀

台城路蟋蟀

井梧飘后愁堪赋,俄闻这番凄语。接砌花根,连阴树底,那不消人魂处。高吟低诉。恰经断回文,指寒停杼。灯影清莹,夜深怪尔撩愁绪。 苔茵露浓过雨,似休还又杂,月下鸣杵。唧唧荒村,喓喓静馆,作出秋声无数。何当递与,惹鹤步挨来,呆儿痴女。盆盒携归,逞馀音更苦。

译文

井边梧桐飘落后,令人愁绪满怀可赋诗吟咏,此时忽然听到凄切哀语。檐下青苔铺满花根,连着树荫深处,这里触动了人们内心深处的魂魄。有高声吟咏也有低声诉说,诵读着悲凉的回文诗,手寒停梭不织。灯影清莹可爱,夜深人静时却撩起人心中的愁绪。 苔藓如茵凝结露水,胜过夜雨润泽。像停了又杂,伴着你我进入梦境中哀愁辗转难眠。月下传来捣衣声阵阵响起,在这荒村僻野、静寂的馆舍里,响起无数凄切悲切的秋声。何时才能传递到舞鹤梦中醒来的人身上呢,呆痴儿女携盒归去后还想着听秋声。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版