优范网 诗词网 沁园春 · 题史搢臣追远图

沁园春 · 题史搢臣追远图

时自□□,以迄于今,六十馀春。尚朝朝掩泣,抢呼厚地,年年抱恨。哀吁苍旻。梳扇空存,音容莫睹,除是重泉会面真。情悽恻,每秋霜春露,一倍沾巾。 微君此意酸辛。痛我亦、千秋负罪人。纵殁身可报,难酬恩重,偷生何益,祗愧儿贫。潦倒如斯,显扬无计,辜负当时属望殷。披图久,正昏灯欲灭,此最伤神。

译文

从空白的缺口处算起,一直到如今,六十多年过去了。(我的亲人)仍然每天哀泣,呼天抢地,年年抱恨,对着苍天和大地哀号不停。扇子虽存,却再也见不到其主人的容貌,除非在黄泉之下才能相会是真的(使人悲痛)。心情如此悲切,每当到了秋天霜降、春天露重的时候,就加倍地打湿我的衣襟。没有你的日子我倍感辛酸。使我痛苦的是,我将永远对不起你(指亡妻)。即使我死了能够报答你,也难以报答你的恩情。我偷偷存活苟且偷生有什么用呢,只会对不起你那贫困的儿子。我现在这样穷困潦倒,没有办法显扬自己的才能来报答你的恩情。怎能不辜负你当日的殷切期望呢?(我看着妻子的画像)挂像时间已经很长了,正值昏灯闪烁将要熄灭的时候(再看这幅画像),这是最令人伤感的事。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版