优范网 诗词网 高阳台 · 题无闷草堂诗馀

高阳台 · 题无闷草堂诗馀

铁板铜琶,歌纨金缕,江关萧瑟兰成。醉倒湘潭,梨涡聊慰飘零。藜床皂帽人憔悴,算文章,身外馀名。只难禁豪气依然,尘梦先醒。 卅年误入华鬘劫,算一诗一泪,久涴衫青。天上灵修,也应握手相迎。遗编恍惚骚魂在,枉教人,高唤声声。叹层云久掩骄阳,何况文星?

译文

译文:

铜琶铁板弹奏着乐章,歌声唱出的是金丝织成的锦绣,回响在这荒凉幽索的湘江江畔和失修的兰花之间。诗人酒醉倒在湘潭之畔,微微的梨涡面庞慰藉着他这飘零生涯。词人身坐低矮的长凳戴着黑色的帽子憔悴不堪,创作文章似乎是他人生中微不足道的事情,然而内心依旧豪情不减,尘世之梦已然先觉。

三十年来误陷世俗纷扰之中,每一首诗每一滴泪,都浸染了久经沧桑的青衫。天上的神明或许也会与我同悲同喜,向我伸出手相迎。遗留下来的文字仿佛昭示着骚人的魂魄,让人枉然呼唤其声。感叹乌云久蔽太阳,何况是那词人的文星呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp