优范网 诗词网 兰陵王 · ·送人之槟榔屿,和清真

兰陵王 · ·送人之槟榔屿,和清真

晚烟直。一缕轻痕界碧。斜阳外、无数远帆,蹴起层波漾离色。栖栖向瘴国。谁识。行吟剩客。清樽对、豪气半消,霜匣故鸣剑三尺。从头话萍迹。记雨夜联床,沤梦分席。 疏狂间乞歌姬食。偏幕燕愁重,露蝉魂警,飞鸢惊堕背汉驿。望云黯南北。恻恻。怨怀积。便说与相思,花外音寂。成连海上清何极。料曲奏流水,泪飘蛮笛。西风催遍,醉又醒,断漏滴。

译文

傍晚的烟雾直直地延伸,淡淡的烟雾在碧绿的天空上划下一道界限。斜阳之外,无数远行的帆船在波浪中起伏前行,夕阳映照出层层波纹和离别的色彩。栖息在异乡瘴气弥漫的地方,谁了解我孤独的心情?杯中的清酒在面前晃动,却感觉豪情减半,霜冷匣中长剑依然鸣响三尺剑锋。从头细述旅途的经历吧,回忆起往日雨夜并肩躺在一张床上,感受一时的美好与梦幻。 也曾为了解忧排闷而找歌姬吃喝谈笑。而偏爱那些忧愁哀婉之词就像哀伤的燕子在飞翔、哀切的蝉声在鸣响,它们触动了我的心弦,让我如同失足坠地的飞鸢一样惊愕不安。望着天空的云,心中涌起南北漂泊的悲凉。心中满是悲伤,向他人诉说相思之苦,却只能听见落花之外静寂无声的声音。在海上演奏音乐是何等的快乐,但那毕竟遥不可及。即使演奏出《高山流水》之类的曲子,也只会让人泪流满面。西风阵阵催人醉又醒,听着漏水的滴滴答答的声音直到深夜。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版