优范网 诗词网 庆春泽

庆春泽

短笛一声,残星几点,遥遥旅思难禁。落尽红衣,半篱丛菊堪寻。烟鸿低度,绛河高泻,千家月下闻砧。长安行乐易蹉跎,愁到而今。 莼鲈正有思归兴,记斋东竹筱,一醉沉沉。惭愧依刘,随他坐啸行吟。无情双燕抛人去,却才知、时节秋深。向床头、预检貂裘,细点黄金。

译文

短笛一声,几点残星在夜空中闪烁,旅途中的思绪难以抑制。红衣落尽,半篱丛的菊花尚可寻找。云烟笼罩着大雁,红色的河流高挂夜空,月光下千家万户都能听到洗衣声。在长安城游乐很容易虚度光阴,到如今已经引发愁思。 我正有归隐田园的兴致,想起书房东边的竹林小径,想要一醉深沉。感到惭愧的是依附他人而安闲自得地坐着吟咏。无情的双燕离我而去,才意识到时光已到深秋。向床头看去预先整理好貂皮大衣,细细地点数黄金。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版