优范网 诗词网 高阳台 · 初夏

高阳台 · 初夏

肠断花辰,心苏草甲,柔情不放人闲。又送春归,如何尚怯轻寒。落红飞絮看都尽,为绿阴、愁倚阑干。袅沉檀。一缕游丝,绕向帘间。 何须更写相思苦,倩回文云锦,小字冰纨。础润苔滋,泪痕拭也难干。庭前燕子双双舞,笑班姬、学制团栾。莫心酸。远岸江蓠,别院幽兰。

译文

肠断于春花绽放之时,心苏于草芽初长之际,心中柔情无人陪伴而不得释放。春天又一次逝去,为何仍对轻微的春寒感到怯意。看到落花与飞絮渐渐消失,看着绿树成荫对栏杆忧愁。香气袅袅,一缕沉香环绕至帘间。何须再写相思之苦,将相思寄托于回文的云锦之上,写在冰纨之上。石头上的石础因为润湿长满苔藓,眼泪的痕迹即使擦拭也难以消除。庭院前的燕子双双飞舞,笑那班昭只懂团扇制作之艺而不知真情的珍贵。不要感到心酸,对岸的香草兰芷美丽茂盛,别样的庭院有幽兰的陪伴。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版