优范网 诗词网 湘江静萍

湘江静萍

飒飒西风秋欲去。悴零星、荡摇无主。东皇别后,天涯踪迹,更相逢何处。倘果问前身,记春影、那时飞絮。翠钿抛却,银奁自窥,还认是、旧时序。 水渐寒,天又雨。傍江乡、芙蓉相住。春光已老,秋光难买,任青钱无数。闲煞有谁看,纤纤影、自家怜取。它生未合,今生依旧,漂流不聚。

译文

飒飒西风似乎在催促着秋天的离去。往事凋零,人事动荡,失去依托。自春神东皇别后,漂泊天涯,何处能再相逢?倘若相问旧时相识否,记得那春天飞絮中你的倩影。如今抛却翠钿,独自对着妆镜,仍能认出是旧时熟悉的容颜。江河水渐冷,天空又飘雨。在这水乡的江边,开满荷花的地方有你相伴的居所。春天的美景已经逝去,秋天的景色难以挽回,任凭自然规律不断运转。尽管有钱无数也无处花费。白空无人观赏你的美,你只能自顾欣赏自己的倩影。但愿来世还能再聚,今生却注定继续漂泊而无法相聚。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版