优范网 诗词网 桃源忆故人春闺

桃源忆故人春闺

乍晴乍雨清明候。初试罗衣寒透。满目繁华铺绣,恨杀东风骤。 春光岁岁犹依旧。不管愁人消瘦。百舌唤残芳昼,羞掷相思豆。

译文

一会儿晴天一会雨天的时节正是清明的时候。初次试着穿上单薄的衣服仍然感觉到寒冷。满眼都是繁华锦绣似的花儿盛开,突然袭来一阵东风使人憎恨。年年岁岁春光依旧景色却由春转入夏,无可奈何的是人却逐渐消瘦。花舌鸟唤醒日渐凋零的花蕊残枝,相思之情无法倾诉只能羞愧地抛撒红豆。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp