优范网 诗词网 浪淘沙 · 题听秋啜茗图见许善长《碧声吟馆谈麈》

浪淘沙 · 题听秋啜茗图见许善长《碧声吟馆谈麈》

修竹影蒙蒙。翠减幽丛。啼鹃几染泪痕红。难爇返魂香一炷,空认芳容。 杯棬泽犹浓。画阁尘封。云軿同驻碧城中。日落平台携手望,依旧春风。

译文

竹林中的竹影模糊不清。翠色因暗淡幽密的丛林而失色。伤心的杜鹃哀鸣声将染红的泪痕沾满春枝。燃烧的香,燃得很慢如薰难尽让芳魂重返故土。只好默然忍受苦痛细细辨认他的姣好的面容容貌。饮酒饮醉了则沉浸中深深的怨情中。闺阁的香泽依然浓郁熏人。昔日的画阁已被灰尘封锁封存。可惜曾与我共同停留的那座碧城被云神隔断分隔已多年未通了音问,且看不见青云寄托相思的那道天梯传报了音讯讯息了,离别在夕阳晚照时的他们已无法相约如期同行相偎,默默含着离愁更别离无奈的分别感觉内心之痛的似乎已被严酷的春风侵占住了自己的心头(心中的忧伤越发加重了)要一直到永久永久啊。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp