优范网 诗词网 霜叶飞伯兄之戚已更岁矣,笏侄自粤归汴,由汴来蜀,泫然赋此

霜叶飞伯兄之戚已更岁矣,笏侄自粤归汴,由汴来蜀,泫然赋此

素冠衔涕,重相见,伤心尘面憔悴。去年轻趁片帆风,送箭波长逝。甚浃月、珠江戾止。无端啼湿春鹃泪。但爱日庭前,且幸得、孤雏侍侧,馨膳聊慰。 追念妙墨渊云,香名早饮,共说平步千里。盛筵烧尾只须臾,奈镜蓉空萎。叹寂寂乡园梦里,郊祁忍更论前事。听雁声、哀弦外,只影天涯,断魂谁倚。

译文

我戴着白色的帽子,挂着眼泪,再次相见时,对着尘土一般憔悴的面容而伤心。记得去年还趁有顺风而轻松地前行,像江中的箭一样疾速远去。经历满月之久,到达珠江后停止下来。无端的哭泣打湿了春天的杜鹃泪。只是在庭院前有太阳的时候,幸运地有孤儿在旁边侍候,用芳香的食物稍微加以安慰我的情思。追忆他沉浸在美妙的书画和音乐之中如渊似海之云的文思。他的名声香甜久远如醉人的酒香早就弥漫流传开来,共说能够轻松地拥有纵横驰骋千里疆场的志向和才华。就像宴席上的美味佳肴吃完了比喻人或物临近消亡的境地很快降临,美好的时光总是在眨眼之间度过转瞬即逝,眼看着美女如花枯萎凋零啊让人无可奈何心生叹息!寂静的庭院和村落只在梦中相见,在城郊不忍再谈论以前的事情。只能听到空中雁声哀鸣和断断续续的琴弦声仿佛在天涯海角之间四处飘荡而让人凄苦悲切无依无靠!

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版