优范网 诗词网 苏幕遮 · 秋闺

苏幕遮 · 秋闺

绿窗闲,人已静。玉兔初升,银烛光摇冷。倦倚画楼栏自凭。 庭院深深,墙角花枝映。小池新水明如镜,霜打残荷,几点无多剩。 瘦减腰肢力不胜。无奈伤秋,愁绝鸳鸯病。

译文

绿色的纱窗闲敞,周围人都已睡下。月亮刚刚升起,银白色的烛光照着寒冷的房间。我疲倦地倚靠着画楼的栏杆独自依靠。庭院深深,映着墙角的花枝。小池的流水明亮得就像镜子一样,结霜的荷叶已然衰败不堪,只有几点残存的霜露。因为悲伤秋天的寂寥,我日渐消瘦,无力承受。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版