优范网 诗词网 高阳台 · 邵陵途次得舍弟书,却寄并呈彭暄午

高阳台 · 邵陵途次得舍弟书,却寄并呈彭暄午

寒月凄魂,湖波荡魄,残年万里归来。三载征轮,团圞算是今才。浮云便有看山兴,约同心,吊古荒台。渺尘埃,钴鉧潭边,一片苍苔。 萍踪已分飘零惯,只长头弱弟,愁抱难开。霜鬓无情,那堪镜里潜催。秋风屡负连床约,促飞鸿、急响凄哀。悄裴徊,知否邮亭,一样羁怀。

译文

寒冷的月光和凄凉的氛围,湖中的波涛激荡着魂魄,在残年余生中从远方归来。三年来漂泊在外,今日才得以团圆。看到浮云便兴起看山之心,与朋友相约一起登高台吊古。尘埃渺远,钴鉧潭边,长满青苔。 浮萍已习惯于随风漂流,只能感慨自己的奔波和失意无法解脱。岁月无情催人老去,白发已经斑白面对镜子更加伤感。多次错过与友人相聚的机会,书信难以传达内心的情感。只能在徘徊中思索,远方的驿站是否也让人如此悲伤?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp