优范网 诗词网 扫花游·清明

扫花游·清明

一番雨过,早梨云卸了,新烟乍起。晓霞晴腻。蒙笼门翠柳,万家春意。粥冷饧香,人隔秋千巷尾。数花事。正开到杜鹃,恰染红泪。 埋玉芳草地。有多少春魂,墓门长闭。绿罗裙碎。想化成蝴蝶,飞来尘世。如梦光阴,只有斜阳不死。黯红紫。镇年年、画愁无际。

译文

一场雨后,早晨的梨花卸下了春妆,轻烟刚刚升起。早晨霞光格外媚人,生机盎然。靠近城门的翠柳绿意浓郁,春天的气息遍布于千家万户。粥已冷而糖稀香犹存,佳人却不在,相隔在秋千的巷尾。细数花事,此时正是杜鹃盛开之时,花色映照着红泪欲滴的愁怨心情。宝玉埋葬在那芳草之地。不知道他的魂魄归去了何处,留下幽闭的墓门让人徒增感伤。碧色的衣衫也化作蝴蝶碎片飘去远方。仿佛置身于梦中一般的光阴逝去,只有夕阳还明亮着。黯淡的花色中,忧愁无边无际,年复一年。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版