优范网 诗词网 临江仙 · 春闺

临江仙 · 春闺

晓窗怯怯罗衣薄。痴打鹦哥豆落。呼鬟欲剪雨中花,为甚泪含来,花人情自各。 睡起青丝关不住。织在眉峰一处。非愁非病为谁来,痴倚玉楼前,忘却收针刺。

译文

拂晓窗前思忖心情,自己身着一身单薄罗衣心生凄切之意,无意中敲打了,爱叫的鹦鹉掉了绿豆粒大小如眼泪的水滴落在地下。她要采的花儿恰在雨中,她呼丫鬟去剪采,却忍不住流泪起来。花与人各有其情。她睡起时乌黑的头发没有扎好,松松地压在枕头上垂落下来结于眉下的一小处,虽然不是忧愁也不是有病是贪欢而来倚于闺阁之中有所伤感因而流下眼泪的,是因心念一个痴情郎忘记收针了。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版